Liczysz na kredyt na bieżącą działalność firmy? Przygotuj się dobrze

Liczysz na kredyt na bieżącą działalność firmy? Przygotuj się dobrze

Na początku 2019 roku banki poważnie zaostrzyły kryteria przyznawania kredytów dla firm. Efekt? Co piąty przedsiębiorca otrzymuje dziś odmowę przyznania kredytu. W 2016 roku odmowy doświadczył co siódmy biznesmen. Przyczyn takiej sytuacji jest kilka. Wzrost ryzyka finansowego w niektórych branżach, kłopoty samych banków, czy obawa przed nadchodzącym spadkiem koniunktury gospodarczej. Dlatego znajomość podstawowych warunków, jakie trzeba spełnić i zasad oceny zdolności kredytowej jest dziś wyjątkowo istotna. – przekonują eksperci z serwisu Finfinder.pl.

Posłużmy się przykładem przedsiębiorcy, który wnioskuje do banku o kredyt na bieżącą działalność firmy.

Na rynku bankowym każdy kredytobiorca w momencie zawarcia transakcji powinien spełniać warunki potwierdzające jego wiarygodność kredytową. Poniższe punkty to podstawowe kryteria sprawdzane/wymagane przy pierwszej ocenie przedsiębiorcy.

1) Obywatelstwo – preferowane polskie. Akceptowana jest także karta stałego pobytu w przypadku cudzoziemca, z ewentualnym dodatkowym poręczeniem osoby zamieszkującej na stałe w Polsce.
2) Wiek – zwykle nie można przekroczyć w dacie spłaty kredytu 75. roku życia (czasami jest to maks. 70 lat). Dla klientów, których wiek w dacie spłaty kredytu jest większy niż 65 lat może być wymagane ubezpieczenie na cały okres kredytowania (lub inne zabezpieczenie wskazane przez bank);
3) BIK/BIG/KRD i inne bazy – w tych miejscach lepiej nie figurować.
4) Weryfikacja na wypadek wystąpienie przesłanek próby wyłudzenia kredytu.
5) Forma prowadzenia działalności – akceptowane wszystkie dostępne.
6) Forma ewidencji operacji gospodarczych – akceptowane wszystkie dostępne. Sposób oceny przez bank według posiadanej formy.
7) Miejsce prowadzenia działalności – zdecydowanie terytorium Polski.
8) Okres prowadzenia działalności:

  • Startup – od pierwszego dnia
  • JDG – od 6 miesięcy (finansowanie z gwarancją Banku Gospodarstwa Krajowego)
  • JDG – od 12 miesięcy (standardowa ocena zdolności kredytowej)
  • Spółki – 24 miesięcy

9) Scoring (metoda punktowej oceny ryzyka kredytowego) – dostosowany do regulacji wewnętrznych banku. Uzależniony jest od oceny pkt. 1-8 oraz wnioskowanej kwoty kredytu.

Ocena zdolności kredytowej

Jeśli spełniamy wszystkie powyższe wymagania, przechodzimy do oceny zdolności kredytowej przez bank. – Jest to istotny i obowiązkowy element procesu oceny ryzyka. Polega na szacowaniu sytuacji finansowej przedsiębiorcy i możliwości terminowej spłaty wszystkich jego zobowiązań wobec kredytodawcy.tłumaczy Norbert Banaszek z Finfinder.pl.

Czytaj również:  Mikropersonalizacja będzie rządzić w świecie PSD2

Na ocenę zdolności kredytowej przedsiębiorcy składają się:

1) Obliczenie nadwyżki finansowej.
2) Obliczenie maksymalnej kwoty miesięcznej raty w przypadku wnioskowania o kredyt ratalny.
3) Obliczenie maksymalnej kwoty limitu w przypadku wnioskowania o limit w koncie.
4) Wynik inspekcji w firmie klienta. To bank podejmuje decyzję o konieczności takiej weryfikacji, która będzie niezbędna do wydania ostatecznej decyzji kredytowej.
5) Ocena planowanych działań rozwojowych w ramach prowadzonej firmy, dokonywana w formie wywiadu z klientem.
6) Zaszeregowanie do odpowiedniej kategorii scoringowej.
7) Ewentualna analiza Biznes Planu.

Kolejny element to ocena wiarygodności kredytowej, na co składają się następujące czynniki:

1) Opłacenie 3 ostatnich składek ZUS/KRUS.
2) Brak układów ratalnych oraz postępowań egzekucyjnych, naprawczych, reklamacyjnych i odwoławczych ZUS/US.
3) Opłacony podatek dochodowy. W przypadku złożenia zeznania podatkowego po terminie, przedstawienie zaświadczenia z US o niezaleganiu lub potwierdzenie zapłacenia lub zwrotu podatku wynikającego z PIT.
4) Ewentualna zgoda małżonka na zaciągnięcie zobowiązań wynikających z umowy transakcji.
5) Ewentualne poręczenie wynikające z umowy transakcji.

Jak liczymy zdolność kredytową?

Zdolność kredytowa przedsiębiorcy liczona jest inaczej niż przy kredytach dla osoby fizycznej. Uzależniona jest od wewnętrznych regulacji banku, ale w większości przypadków wygląda tak:

rata wnioskowanego kredytu nie może być większa od około 70-90% miesięcznej nadwyżki finansowej (wysokość określana wewnętrznymi regulacjami banku), na którą składa się m.in. prognozowany miesięczny dochód netto z tytułu prowadzonej działalności, miesięczny dochód netto z innych posiadanych źródeł dochodu, łączne miesięczne obciążenia a także koszty utrzymania gospodarstwa domowego.

O tym warto pamiętać

Zanim złożymy pierwsze dokumenty w sprawie kredytu na bieżącą działalność naszej firmy, pamiętajmy o kilku sprawach. – Informacje, które przekażemy bankowi muszą być wiarygodne. Koloryzowanie, upiększanie rzeczywistości, czy zwyczajne kłamstwa, dyskwalifikują nas w oczach kredytodawcy. Ponadto, tzw. „złote strzały” przychodowe (nagły, znaczy wzrost przychodu) są dodatkowo weryfikowane przez bank. Ma to na celu wykluczenie zamierzonego, sztucznego wpływania na zdolność kredytową firmy.wyjaśnia Norbert Banaszek z Finfinder.pl.W budowaniu pozytywnego „wizerunku kredytowego” pomoże z pewnością dyscyplina płatnicza. Dotyczy to zarówno płatności firmowych, jak i prywatnych. – dodaje.

Refinansowanie

Refinansowanie

uwolnienie środków własnych wydatkowanych na inwestycje w przedsiębiorstwie

Kredyt na Refinansowanie pozwala uwolnić środki własne wydatkowane na inwestycje w przedsiębiorstwie.

Korzystając z tego rodzaju kredytu, firma pozyskuje fundusze na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej i dalsze inwestycje.

Kredytem możesz zrefinansować m.in.:

       – refinansowanie zakupu, budowy, modernizacji nieruchomości wykorzystywanych w działalności gospodarczej kredytobiorcy,

       – refinansowanie zakupu maszyn i urządzeń oraz środków transportu wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej kredytobiorcy,

       – refinansowanie innych inwestycji wykorzystywanych w działalności gospodarczej kredytobiorcy takich jak narzędzia, przyrządy, ruchomości i wyposażenie,

       – refinansowanie kredytów inwestycyjnych udzielonych przez inne banki.

Masz pytania dotyczące produktu – skontaktuj się z Nami.

Gwarancja de minimis

Gwarancja de minimis

Gwarancja de minimis jest wygodną formą zabezpieczenia kredytu obrotowego lub inwestycyjnego, umożliwiającą dostęp do finansowania mikro, małym i średnim przedsiębiorcom.

KORZYŚCI:

– zabezpieczenie do 60% kwoty kredytu

– bez odsetek oraz innych kosztów związanych z kredytem

– zabezpieczona wekslem własnym in blanco przedsiębiorcy na rzecz BGK

– Minimum formalności: gwarancja procesowana jest wraz z wnioskiem kredytowym

– Udzielana na max. 27 miesięcy (kredyt obrotowy) lub 99 miesięcy (kredyt inwestycyjny)

– elastyczność w zakresie dysponowania własnym majątkiem, nie musi go zastawiać na rzecz Banku

     Objęcie kredytu Gwarancją de minimis jest uzależnione od wyników analizy zdolności kredytowej przedsiębiorcy, zgodnie z obowiązującymi w Banku procedurami.Jednostkowa kwota gwarancji nie może przekroczyć 3,5 mln zł z zastrzeżeniem, że zależna jest ona od wielkości pomocy de minimis jaką otrzymał przedsiębiorca w bieżącym roku podatkowym i dwóch poprzedzających go latach podatkowych.Łączna wartość pomocy de minimis dla jednego przedsiębiorcy nie może przekroczyć równowartości 200 000 euro lub 100 000 euro (dla podmiotu działającego w sektorze transportu drogowego towarów) w okresie trzech kolejnych lat podatkowych.

Kredyty zabezpieczone gwarancją de minimis nie mogą być przeznaczone na:

– spłatę zadłużenia przedsiębiorcy z tytułu jakiegokolwiek kredytu zaciągniętego w Banku

– spłatę zadłużenia przedsiębiorcy z tytułu kredytu inwestycyjnego zaciągniętego w innym banku

– refinansowanie wydatków poniesionych przez przedsiębiorcę przed zawarciem umowy kredytu inwestycyjnego

– inwestycje kapitałowe

– zakup instrumentów finansowych

– zakup wierzytelności

– zakup zorganizowanej części przedsiębiorstwa

Masz pytania dotyczące produktu – skontaktuj się z Nami.

Finansowanie nieruchomości leasingiem

Finansowanie nieruchomości leasingiem

Leasing finansowy

najczęściej dotyczy całej nieruchomości wraz z gruntem. Raty wynagrodzenia z tytułu umowy leasingu finansowego podzielone są na część kapitałową i część finansową (odsetkową). Ta ostatnia z punktu widzenia podatkowego jest kosztem uzyskania dla przychodu Korzystającego – czyli leasingobiorcy.

Główne cechy umowy leasingu finansowego:
  • umowa zawarta na czas określony, brak określonego w przepisach minimalnego okresu leasingu,
  • przedmiot leasingu zaliczany jest do składników majątku Korzystającego i jest przez niego amortyzowany,
  • koszt uzyskania przychodów stanowią: części odsetkowe rat leasingowych, amortyzacja naniesień (budynki, budowle, urządzenia), koszty eksploatacji,
  • VAT (23%) naliczony – płatny z góry po podpisaniu umowy leasingu określony od sumy wszystkich rat wynagrodzenia. Podatek VAT podlega rozliczeniu przez Korzystającego na zasadach ogólnych.

Leasing operacyjny

stosuje się do zabudowań (naniesień). Przy leasingu operacyjnym raty wynagrodzenia z  podatkowego punktu widzenia stanowią koszt uzyskania przychodu dla Korzystającego (leasingobiorcy) co wpływa na obniżenie podstawy opodatkowania. Grunt nie podlega amortyzacji, nie jest przedmiotem leasingu operacyjnego i z tego względu razem z leasingiem operacyjnym na zabudowania i urządzenia, strony zawierają umowę leasingu finansowego gruntu.

Główne cechy umowy leasingu operacyjnego:
  • umowa zawarta na czas oznaczony – minimalny okres leasingu 5 lat.
  • przedmiot leasingu zaliczany jest do składników majątku Finansującego.
  • koszt uzyskania przychodów stanowią: pierwsza rata (OW), prowizje, raty miesięczne, koszty eksploatacji.
  • VAT (23%) naliczony-płatny łącznie z ratami leasingowymi.

Leasing, najem, dzierżawa samochodów

Leasing, najem, dzierżawa samochodów

Nowe przepisy wprowadzają również ograniczenie w zaliczaniu opłat z tytułu umów leasingu operacyjnego, najmu i dzierżawy do kosztów uzyskania przychodów. Obecnie korzystanie przez podatników z wymienionych form wykorzystywania samochodów osobowych stanowi preferencję w stosunku do zakupu samochodu osobowego. Dzięki obecnym regulacjom nie ma żadnych ograniczeń w zakresie zaliczania do kosztów uzyskania przychodów pełnych wartości rat leasingowych wraz z odsetkami, co powodowało, że wybór leasingu jako formy finansowania zakupu drogich, luksusowych samochodów zwyczajnie się podatnikom opłacał. Zgodnie nowym brzmieniem ustaw, nastąpi ograniczenie w zaliczaniu opłat z tytułu wymienionych umów do kosztów podatkowych poprzez ustalenie proporcji wartości leasingowanego (najmowanego) samochodu do kwoty 150.000 zł. W praktyce oznacza to, że jeśli wartość pojazdu przekroczy 150.000 zł to pełne odliczenie kosztów ponoszonych rat nie będzie możliwe bez względu na rodzaj umowy na mocy której podatnik użytkuje auto.

LEASING, NAJEM, DZIERŻAWA
Ustawa Stan prawny do 31.12.2018 Od 1 stycznia 2019 r. Ocena zmian z punktu widzenia podatnika
PIT, CIT Brak limitów przy zaliczeniu rat do kosztów uzyskania przychodów Limit ustalany proporcją wartości leasingowanego (najmowanego) samochodu do kwoty 150.000 zł Negatywna

Przykład:

Podatnik wziął w leasing samochód o wartości 250.000 brutto (203.252,03 netto, 46.747,97 VAT).
Samochód służy podatnikowi do celów mieszanych, zatem podatnik odlicza 50% VAT czyli kwotę 23.374 złotych. Kwota netto oraz nieodliczona kwota VAT będzie niezbędna do wyliczenia proporcji kosztu podatkowego i wyniesie 226.626,02. Kwota ta przewyższa limit 150.000. Kwota dopuszczalnego limitu to 66,19%. Taka wartość
ceny netto i nieodliczonego VAT będzie mogła być kosztem podatkowym.
Przykładowo, miesięczna rata leasingowa wynosi 10.000 zł. Do kosztów podatkowych można zaliczyć 6.619 zł

Wejście w życie nowych limitów

Do umów leasingu, najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze dotyczących samochodu osobowego zawartych przed dniem 1 stycznia 2019 r. zastosowanie będą miały dotychczasowe przepisy. Do umów leasingu, najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, zmienionych lub odnowionych po dniu 31 grudnia 2018 r. zastosowanie będą miały przepisy w  nowym brzmieniu, dlatego jeśli ktoś zamierzał skorzystać z leasingu jako formy finansowania samochodu osobowego droższego niż 150.000 zł, to warto było to zrobić jeszcze w 2018 r..

2019-01-05

źródło:

https://ksiegowosc.infor.pl/podatki/koszty/samochod/2837757,Zmiany-w-rozliczeniach-kosztow-nabycia-i-uzytkowania-samochodow-osobowych-od-1-stycznia-2019-r-w-zakresie-PIT-i-CIT.html

Nowa stawka CIT zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2019 roku

Nowa stawka CIT zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2019 roku

ZUS Podatki Finanse

Nowelizacja wprowadza obniżoną do wysokości 9% stawkę podatku CIT dla niektórych podatników. Nowa stawka zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2019 roku i zastąpi obowiązującą obecnie 15% stawkę podatku CIT.

Rozwiązanie to dotyczy małych podatników, czyli tych których przychody w danym roku nie przekraczają kwoty 1,2 mln euro wyrażonej w zł. Będą z niej mogli skorzystać także, z pewnymi wyjątkami, podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą.

Zgodnie bowiem z art. 2 pkt 9 ustawy zmieniającej (nowelizującej) art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych otrzymuje brzmienie: „9% podstawy opodatkowania od przychodów (dochodów) innych niż z zysków kapitałowych – w przypadku podatników, u których przychody osiągnięte w roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł”.

Prawo do zastosowania 9% stawki podatku CIT będą mieli również podatnicy rozpoczynający działalność gospodarczą, nawet jeżeli nie mają statusu małego podatnika. Ponieważ, jak wynika z nowych przepisów, warunek posiadania statusu małego podatnika nie dotyczy podatników rozpoczynających prowadzenie działalności (z zastrzeżeniami o których poniżej), w roku rozpoczęcia tej działalności.

Brak możliwości zastosowania 9% stawki CIT

Należy wskazać, że nowelizacja (poprzez dodanie pkt 5 w art. 19 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), wprowadza również przepis, zgodnie z którym stawki obniżonej nie stosuje się do:

1) spółki dzielonej,

2) podatnika, który wniósł tytułem wkładu do innego podmiotu, w tym na poczet kapitału:

  1. a) uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty 10 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14 ustawy, lub
  2. b) składniki majątku uzyskane przez tego podatnika w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli ten podatnik posiadał udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników

– w roku podatkowym, w którym dokonano podziału albo wniesiono wkład, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym.

Ponadto, stawki obniżonej nie zastosuje także, jak było dotychczas, podatnik, który w roku podatkowym, w którym rozpoczął działalność, oraz w roku podatkowym bezpośrednio po nim następującym, w przypadku gdy został utworzony:

1) w wyniku przekształcenia, połączenia lub podziału podatników, z wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę, albo

2) w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą lub spółki niebędącej osobą prawną, albo

3) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które wniosły na poczet kapitału podatnika uprzednio prowadzone przez siebie przedsiębiorstwo, zorganizowaną część przedsiębiorstwa albo składniki majątku tego przedsiębiorstwa o wartości przekraczającej łącznie równowartość w złotych kwoty co najmniej 10.000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wniesiono te składniki majątku, w zaokrągleniu do 1.000 zł, przy czym wartość tych składników oblicza się, stosując odpowiednio przepisy art. 14, albo

4) przez osoby prawne, osoby fizyczne albo jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej wnoszące, tytułem wkładów niepieniężnych na poczet kapitału podatnika, składniki majątku uzyskane przez te osoby albo jednostki w wyniku likwidacji innych podatników, jeżeli te osoby albo jednostki posiadały udziały (akcje) tych innych likwidowanych podatników.

Jakie jeszcze zmiany wprowadza nowelizacja?

Poza zmianą dotyczącą obniżenia stawki dla niektórych podatników podatku od osób prawnych, nowelizacja przewiduje także kilka innych zmian w prawie podatkowym, do których należą:

– wprowadzenie możliwości zaliczania do kosztów uzyskania przychodów fikcyjnych odsetek od pozostawionego w spółkach kapitału (tzw. notional interest deduction – NID);

– uchylenie w ustawie o PIT przepisu warunkującego uprawnienie do preferencyjnego opodatkowania rozliczenia dochodów małżonków i osób samotnie wychowujących dzieci od terminowego złożenia zeznania podatkowego (czyli do 30 kwietnia każdego roku);

2019-01-05

źródło:

https://ksiegowosc.infor.pl/podatki/cit/cit/podatnicy-i-zakres-opodatkowania/2810531,9-stawka-CIT-od-2019-r.html

Ile wynosiłaby dieta i kilometrówka, gdyby ją waloryzowano?

Ile wynosiłaby dieta i kilometrówka, gdyby ją waloryzowano?

ZUS Podatki Finanse

Niewiele osób pamięta, że ostatni raz wysokość diety podniesiono w 2013 roku, a stawki kilometrówki zwaloryzowano ostatni raz w roku 2007. Ten stan rzeczy powoduje, że w Sejmie pojawiają się co jakiś czas interpelacje, w których posłowie dopytują o waloryzację stawek. Nieodmiennie spotykają się z argumentem, że waloryzacja wywoływałaby negatywne skutki w finansach publicznych i wobec tego na razie jej nie będzie. O jakie kwoty może chodzić? Zakładając, że stawki diet i kilometrówki wzrastałyby synchronicznie razem ze wzrostem cen, to kilometrówkę, niepodwyższaną od 2007 roku należałoby podnieść o 34,85% a diety o 24,27%. Te wyniki uzyskaliśmy po uwzględnieniu corocznego wskaźnika wzrostu cen podawanego przez GUS.

Stawki kilometrówki można by ewentualnie odnieść do średniej ceny paliwa. Tu skala wzrostu byłaby mniejsza. Wg informacji Orlenu, maksymalne ceny hurtowe paliwa w 2007 roku kształtowały się na poziomie maksymalnym 3,3 zł za litr diesla (Ekodiesel 95) i benzyny bezołowiowej (Ekosuper 95) – choć występowały w tamtym roku dość znaczne wahania cen (najtaniej – ok. 2,6 zł). W roku 2019 ceny te wynoszą odpowiednio 4,06 zł i 4,01 zł (przypominam, że mówimy tu o cenach hurtowych, bez marży stacji i podatków płaconych przez detalistów). Oznacza to wzrost o około 23%. To jednak tylko takie nasze wyliczanki, i pewnie przez kolejne lata będziemy narażeni na ten sam argument rządzących.

źródło: podatki.biz

Fiskalny absurd. Skarbówka żąda od razu, oddaje latami

Fiskalny absurd. Skarbówka żąda od razu, oddaje latami

ZUS Podatki Finanse

Dochodzenie zwrotu PIT jest trudniejsze niż odzyskanie nadpłaty. Przekonała się o tym podatniczka, która zapłaciła 2 mln zł PIT od zasądzonego na jej rzecz świadczenia. Potem okazało się, że część tych pieniędzy kobieta będzie musiała zwrócić. A co z podatkiem?

Historię opisuje środowy „Dziennik Gazeta Prawna”. Teoretycznie sprawa wydaje się prosta, bo powstała nadpłata. Dziennik pisze jednak o wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego, który wskazał, że nadpłata pojawia się tylko wtedy, gdy podatek był nienależny w momencie zapłaty.

NSA wskazał przepis z ustawy PIT, który pozwala odliczyć zwrócone wynagrodzenie od bieżącego dochodu. W efekcie zamiast jednorazowo odzyskać kwotę PIT, kobieta będzie płacić mniejszy podatek (albo nie zapłaci go wcale).

To jednak nie koniec.

Podatniczka musi się spieszyć, bo ma tylko 5 lat, żeby sprawa nie przedawniła się. Jak czytamy w „Dzienniku Gazecie Prawnej”, prawdopodobne jest, że w tym czasie kobieta nie będzie miała wystarczająco wysokiego dochodu, żeby odliczyć całość zwróconego przez nią wynagrodzenia. Wtedy będzie mogła wystąpić z roszczeniem przeciwko Skarbowi Państwa o bezpodstawne wzbogacenie się – uznał NSA.

Eksperci, z którymi rozmawiał dziennik, nie kryją oburzenia. Jedno uważają, że ten problem to skutek wadliwych i niesprawiedliwych przepisów, inni są zdanie – że zawiodła wykładnia.

Dochodzenie zwrotu PIT na podstawie zarzutu o bezpodstawne wzbogacenie się jest dużo trudniejsze niż odzyskanie nadpłaty.

źródło:

https://www.money.pl/gospodarka/fiskalny-absurd-skarbowka-zada-od-razu-oddaje-latami-6358869787289729a.html

potrzebujesz wsparcia eksperta?

POPROŚ O KONSULTACJĘ
DLA FIRM

Nowa rozbudowana struktura JPK od stycznia 2020 r.

Nowa rozbudowana struktura JPK od stycznia 2020 r.

ZUS Podatki Finanse

 

Nowa struktura jednolitego pliku kontrolnego (JPK_VDEK) zastąpi składane obecnie JPK_VAT i deklaracje podatkowe od stycznia 2020 r. Nie zostanie więc dotrzymany pierwotnie zakładany termin, tj. lipiec 2019 r., co potwierdziły nasze źródła w Ministerstwie Finansów.

Projekt nowelizacji ustawy o VAT i ordynacji podatkowej, który zakłada tę zmianę, jest po konsultacjach publicznych i dziś powinien trafić pod obrady Komitetu Stałego Rady Ministrów. Zgodnie z nim podatnicy nie będą musieli już składać dwóch odrębnych dokumentów: JPK_VAT i deklaracji podatkowych (ani miesięcznych, ani kwartalnych). Zastąpi je nowa rozbudowana struktura pliku kontrolnego (roboczo nazwana JPK_VDEK). Znajdą się w niej dane z ewidencji, deklaracji VAT oraz dodatkowe informacje, które posłużą fiskusowi do lepszej analizy ryzyka podatkowego. Zniknąć ma również informacja podsumowująca w obrocie krajowym (VAT-27).

 

źródło:

 

https://podatki.gazetaprawna.pl/artykuly/1405323,jpk-vdek-od-stycznia-2020-roku.html?fbclid=IwAR1BtjdBsHpIL3AVXJVawiCMoicVXv6pc5YjgHfxSmZERXZabu5esxH9K2c

Jak stosować bezpieczną przystań dla pożyczek, kredytów lub obligacji

Jak stosować bezpieczną przystań dla pożyczek, kredytów lub obligacji

ZUS Podatki Finanse

Uproszczone zasady rozliczeń, czyli safe harbours, zostały przewidziane w stosunku do prostych form finansowania dłużnego między podmiotami powiązanymi. Skorzystanie z takiego rozwiązania zapewnia podatnikowi ochronę przed zakwestionowaniem ceny przez organ podatkowy, a jednocześnie zwalnia go z części obowiązków dokumentacyjnych.

W myśl art. 11g ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm.; dalej: ustawa o CIT) organ podatkowy odstępuje od weryfikacji rynkowego charakteru oprocentowania i określania na tej podstawie dochodu albo straty podatkowej dla pożyczek spełniających łącznie warunki określone w tym przepisie. W szczególności oprocentowanie pożyczki na dzień zawarcia umowy musi zostać ustalone w oparciu o rodzaj bazowej stopy procentowej i marżę, określone w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych aktualnym na dzień zawarcia tej umowy.

Rozwiązanie to nie jest jednak skuteczne dla każdej kontrolowanej transakcji finansowej.

Ustawodawca doprecyzował bowiem warunki istotne z perspektywy badania porównywalności, które wyznaczają ramy, w jakich należy je zastosować. Przede wszystkim łączna wartość kapitału wszystkich pożyczek od podmiotów powiązanych (rozumianych również jako kredyty lub emisje obligacji), kalkulowana rozłącznie w odniesieniu do pożyczek udzielonych i otrzymanych, utrzymywana w trakcie roku obrotowego musi wynosić nie więcej niż 20 mln zł lub równowartość tej kwoty. Na potrzeby kalkulacji limitu należy zsumować wartości kapitału (bez odsetek) pozyskanego albo udzielonego finansowania, niezależnie od jego formy (tj. łącznie pożyczki, kredyty i emisje obligacji). Kwoty pożyczki wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP obowiązującego w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień wypłaty kwoty pożyczki.

Kolejny warunek jest taki, że uzyskaniu albo udzieleniu finansowania nie towarzyszą dodatkowe – ponad odsetki – opłaty, jak np. prowizje czy premie. W praktyce gospodarczej podmiotów powiązanych bardzo rzadko pojawiają się inne opłaty niż odsetki. Stąd też ryzyko wyłączenia podmiotów powiązanych z możliwości zastosowania safe harbour na podstawie tego warunku jest niewielkie. Ponadto ustawa o CIT precyzuje okres, na jaki pożyczka objęta uproszczonym rozwiązaniem może być udzielona, ograniczając go do pięciu lat. Dodatkowo pożyczkodawca nie może być podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

źródło:
https://podatki.gazetaprawna.pl/artykuly/1405938,bezpieczna-przystan-podatkowa-pozyczki-kredyty.html