Jak stosować bezpieczną przystań dla pożyczek, kredytów lub obligacji

Jak stosować bezpieczną przystań dla pożyczek, kredytów lub obligacji

ZUS Podatki Finanse

Uproszczone zasady rozliczeń, czyli safe harbours, zostały przewidziane w stosunku do prostych form finansowania dłużnego między podmiotami powiązanymi. Skorzystanie z takiego rozwiązania zapewnia podatnikowi ochronę przed zakwestionowaniem ceny przez organ podatkowy, a jednocześnie zwalnia go z części obowiązków dokumentacyjnych.

W myśl art. 11g ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1036 ze zm.; dalej: ustawa o CIT) organ podatkowy odstępuje od weryfikacji rynkowego charakteru oprocentowania i określania na tej podstawie dochodu albo straty podatkowej dla pożyczek spełniających łącznie warunki określone w tym przepisie. W szczególności oprocentowanie pożyczki na dzień zawarcia umowy musi zostać ustalone w oparciu o rodzaj bazowej stopy procentowej i marżę, określone w obwieszczeniu ministra właściwego do spraw finansów publicznych aktualnym na dzień zawarcia tej umowy.

Rozwiązanie to nie jest jednak skuteczne dla każdej kontrolowanej transakcji finansowej.

Ustawodawca doprecyzował bowiem warunki istotne z perspektywy badania porównywalności, które wyznaczają ramy, w jakich należy je zastosować. Przede wszystkim łączna wartość kapitału wszystkich pożyczek od podmiotów powiązanych (rozumianych również jako kredyty lub emisje obligacji), kalkulowana rozłącznie w odniesieniu do pożyczek udzielonych i otrzymanych, utrzymywana w trakcie roku obrotowego musi wynosić nie więcej niż 20 mln zł lub równowartość tej kwoty. Na potrzeby kalkulacji limitu należy zsumować wartości kapitału (bez odsetek) pozyskanego albo udzielonego finansowania, niezależnie od jego formy (tj. łącznie pożyczki, kredyty i emisje obligacji). Kwoty pożyczki wyrażone w walucie obcej przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez NBP obowiązującego w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień wypłaty kwoty pożyczki.

Kolejny warunek jest taki, że uzyskaniu albo udzieleniu finansowania nie towarzyszą dodatkowe – ponad odsetki – opłaty, jak np. prowizje czy premie. W praktyce gospodarczej podmiotów powiązanych bardzo rzadko pojawiają się inne opłaty niż odsetki. Stąd też ryzyko wyłączenia podmiotów powiązanych z możliwości zastosowania safe harbour na podstawie tego warunku jest niewielkie. Ponadto ustawa o CIT precyzuje okres, na jaki pożyczka objęta uproszczonym rozwiązaniem może być udzielona, ograniczając go do pięciu lat. Dodatkowo pożyczkodawca nie może być podmiotem mającym miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium lub w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową.

źródło:
https://podatki.gazetaprawna.pl/artykuly/1405938,bezpieczna-przystan-podatkowa-pozyczki-kredyty.html

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *